روند توسعه شیرین کننده ها

شیرین کننده تغذیه ای به این معنی است که وقتی شیرینی خاصی همان شیرینی ساکارز است، ارزش کالری آن بیش از 2 درصد ارزش کالری ساکارز است. شیرین کننده های غیر مغذی به عنوان دارای ارزش کالری کمتر از 2٪ ارزش کالری ساکارز تعریف می شوند.

شیرین کننده های طبیعی غیر مغذی مورد توجه روزافزون قرار گرفته اند و روند توسعه شیرین کننده ها هستند. WHO خاطرنشان کرد که بیش از 50 میلیون نفر مبتلا به دیابت به بیش از یک چهارم آمریکایی‌هایی که به غذاهای کم کالری نیاز دارند، مبتلا شده‌اند. در میان جایگزین‌های ساکارز، آسپارتام عمدتاً در ایالات متحده استفاده می‌شود که بیش از 90 درصد را تشکیل می‌دهد، در حالی که ژاپن تحت سلطه گلیکوزیدهای استویول است و اروپایی‌ها بیشتر به قند AK (اسه سولفام K) علاقه دارند. این سه شیرین کننده غیر مغذی را می توان در چین استفاده کرد.

از منظر تقاضای بازار و تحقیقات در مورد شیرین کننده ها، روند توسعه شیرین کننده ها عمدتاً دارای دو جنبه است: [7]

شیرین کننده با شیرینی بالا

شیرین کننده های پر شیرینی دارای مزایای شیرینی زیاد، کالری کم، پوسیدگی کمتر، ایمنی بالا و غیره هستند و بیشتر این شیرین کننده ها موادی غیر قندی هستند که در طی فرآیند متابولیک توسط انسولین کنترل نمی شوند و باعث چاقی و چاقی نمی شوند. افزایش فشار خون، مناسب برای بیماران دیابتی و چاق به عنوان یک جایگزین شیرین.

شیرین کننده کاربردی

شیرین‌کننده‌های کاربردی (عمدتاً الیگوساکاریدها در این مرحله) نه تنها دارای ویژگی‌های کم کالری، پایداری بالا، ایمنی و غیرسمی بودن هستند، بلکه عملکرد منحصربه‌فردی در ترویج تولید مثل پروبیوتیک‌ها و مهار رشد باکتری‌های مضر دارند. عملکردهای فیزیولوژیکی الیگوساکاریدهای عملکردی که در حال حاضر تأیید شده است عمدتاً شامل جنبه های زیر است:

1. جذب بدن انسان آسان نیست و کالری بسیار کم یا بدون کالری می دهد و برای دیابتی ها، بیماران چاق و بیماران مبتلا به قند خون قابل استفاده است.

2. فعال کردن بیفیدوباکتری ها در روده و رشد آنها. الیگوساکاریدهای عملکردی فاکتورهای تکثیر باکتری های مفید در دستگاه روده هستند و واضح ترین هدف تکثیر بیفیدوباکتری ها هستند. آزمایشات انسانی نشان داده است که برخی از اولیگوساکاریدهای عملکردی مانند ایزومالتو-الیگوساکاریدها توسط بیفیدوباکتری ها و برخی باکتری های اسید لاکتیک در روده بزرگ پس از بلع در بدن انسان مورد استفاده قرار می گیرند، در حالی که باکتری مضر روده Perfringens و باکتری های کلستریدیوم اسپویلاژ نمی توانند مورد استفاده قرار گیرند. سطح بیفیدوباکتری ها دارای گیرنده های الیگوساکاریدی است و بسیاری از الیگوساکاریدها از عوامل موثر بیفیدوس هستند.

3. باعث پوسیدگی دندان نمی شود که برای حفظ بهداشت دهان و دندان مفید است.

4. برخی از عملکردهای فیزیولوژیکی فیبر رژیمی مانند کاهش کلسترول سرم و جلوگیری از سرطان روده بزرگ را دارد.