اثرات، عملکردها، موارد منع مصرف و روش مصرف دانه چیا چیست؟
1. برای غذا:
1. مواد اولیه غذایی: دانه چیا به طور گسترده در کشورهای مختلف مانند تایلند، مکزیک، آرژانتین، شیلی، نیوزیلند، ژاپن، ایالات متحده، کانادا و استرالیا استفاده شده است. به طور عمده در نوشیدنی ها، میله های غلات، بیسکویت، رشته فرنگی، نان، ماست و غیره استفاده می شود.
2. مکمل غذایی: امگا-3 استخراج شده از دانه چیا به صورت کپسول در می آید و می توان از آن به عنوان مکمل غذایی امگا-3 استفاده کرد.
3. به عنوان ادویه استفاده می شود: روغن دانه چیا حاوی انواع مختلفی از اجزای فرار است که می توان از آنها برای ساخت مواد طعم دهنده به عنوان منبعی از اجزای معطر استفاده کرد.
4. مواد اصلاح شده: سطح دانه چیا حاوی موکوپلی ساکارید است که می تواند به عنوان مواد اولیه برای جاسازی و اصلاح فیلم استفاده شود.
2. برای داروها:
1. کنترل قند خون: دانه های چیا حاوی فیبر غذایی بالایی هستند (هر 12 گرم دانه چیا حاوی حدود 5 گرم فیبر است)، فیبر غذایی نامحلول در آب پس از جذب آب منبسط می شود و حجم آن چندین برابر اصل است که منجر به احساس سفتی می شود. سیری، سرعت هضم را کاهش می دهد، به طوری که قند خون و انسولین می توانند در سطح مشخصی نسبتاً پایدار باشند.
2. کاهش کلسترول: مطالعات نشان داده اند که امگا{1}} می تواند تری گلیسیرید را کاهش دهد، و بتا استرول موجود در دانه های چیا می تواند سطح کلسترول سلولی را کاهش دهد.
در میان روش های خوردن دانه چیا، روش رایج آن تزیین در غذاهای غربی است. در میان روش‌های رایج خوردن دانه چیا در اینترنت، روش‌هایی مانند خشک‌خوری، خیساندن در آب، خیساندن در شیر، مخلوط کردن ماست و میوه، آسیاب کردن پودر و فشار دادن روغن نیز وجود دارد.
دانه چیا حاوی مقدار زیادی سلولز است و خوردن بیش از حد آن به راحتی می تواند دستگاه گوارش را تحت فشار قرار دهد و باعث ناراحتی دستگاه گوارش شود که ممکن است منجر به سوء هاضمه، نفخ یا سایر علائم ناراحت کننده شود. علاوه بر این، محتوای چربی دانه چیا نسبتاً بالا است و خوردن بیش از حد آن به راحتی می تواند منجر به چاقی شود، به خصوص برای افرادی که چاقی خاص یا ناراحتی های گوارشی دارند، مصرف طولانی مدت بیش از حد آن ممکن است تأثیر خاصی بر بدن داشته باشد.
